Dental and Medical Problems

Dent Med Probl
Index Copernicus (ICV 2020) – 128.41
MEiN – 70 pts
CiteScore (2021) – 2.0
JCI – 0.22
Average rejection rate (2021) – 81.35%
ISSN 1644-387X (print)
ISSN 2300-9020 (online)
Periodicity – quarterly

Download PDF

Dental and Medical Problems

2014, vol. 51, nr 4, October-December, p. 513–517

Publication type: review article

Language: English

Creative Commons BY-NC-ND 3.0 Open Access

Literature Review on Supernumerary Teeth

Przegląd piśmiennictwa dotyczący zębów nadliczbowych

Anna Paradowska-Stolarz1,A,B,C,D,E,F, Agnieszka Nowakowska2,B,C,D

1 Department of Maxillofacial Orthopaedics and Orthodontics, Wroclaw Medical University, Wroclaw, Poland

2 Department of Conservative Dentistry and Pedodontics, SCTT, Wroclaw, Poland

Abstract

This paper discusses dental anomalies in the form of supernumerary teeth, their division, diagnosis and treatment. Depending on the location in the dental arch, they can be distinguished as: supernumerary incisors including most commonly the mesiodens, supernumerary premolars, paramolars and retromolars. Supernumerary teeth are in both permanent and deciduous dentition, they may be with proper anatomy (supplementary teeth) or atypical and rudimentary (supernumerary teeth). The etiology and mechanisms of the formation of supernumerary teeth are not fully-known, but several theories are taken into account. They often run in families and can coexist with a cleft lip and palate as well as being one of the symptoms of cleidocranial dysplasia or Gardner’s syndrome. The presence of supernumerary teeth can cause malocclusion and periodontal problems. It may result in problems with eruption of permanent teeth, crowding, root resorption or gingival inflammation. Hyperdontia diagnostics include imaging the position of the supernumerary teeth by performing X-rays after an intraoral examination. In more complex cases, 3D imaging in the form of computed tomography (CBCT) is very useful. A complete medical and family history is equally important. The treatment of supernumerary teeth may require removal of the supernumerary or its maintenance if it does not cause problems.

Streszczenie

W pracy omówiono anomalie zębowe w postaci zębów nadliczbowych, ich podział, diagnostykę oraz leczenie. W zależności od umiejscowienia w łuku zębowym wyróżnia się: nadliczbowe siekacze, w tym najczęściej występujący mezjodens, nadliczbowe zęby przedtrzonowe, zęby przytrzonowcowe (paramolary) oraz zatrzonowcowe (distomolary, retromolary). Zęby nadliczbowe występują w uzębieniu stałym i w mlecznym, mogą mieć budowę prawidłową (zęby dodatkowe) lub nieprawidłową, szczątkową (zęby nadliczbowe). Etiologia i mechanizm powstawania zębów nadliczbowych nie są do końca poznane, ale bierze się pod uwagę kilka teorii. Często występują rodzinnie, mogą współistnieć z rozszczepem wargi i podniebienia oraz być jednym z objawów m.in. dysplazji obojczykowo-czaszkowej czy zespołu Gardnera. Obecność zębów nadliczbowych może powodować nieprawidłowości zgryzowe oraz periodontologiczne, być przyczyną zaburzenia wyrzynania zębów stałych, stłoczeń, resorpcji korzeni czy zapalenia dziąseł. Diagnostyka hiperdoncji obejmuje obrazowanie położenia zębów dodatkowych za pomocą wykonania zdjęć rentgenowskich po badaniu zewnątrzustnym. W bardziej złożonych przypadkach jest przydatne obrazowanie 3D w postaci tomografii komputerowej (CBCT). Równie ważny jest dokładny wywiad medyczny i rodzinny. Leczenie zębów nadliczbowych może wymagać usunięcia zęba dodatkowego lub jego pozostawienie, jeśli nie powoduje zaburzeń.

Key words

mesiodens, hyperdontia, supernumerary teeth, paramolars, retromolars

Słowa kluczowe

hiperdoncja, zęby nadliczbowe, mezjodens, zęby przytrzonowe, zęby zatrzonowe

References (26)

  1. Kawala B.: Tooth anomalies. Wrocł. Stomatol. 1998/99, 87–90 [in Polish].
  2. Parolia A., Kubdabala M.: Bilateral maxillary paramolars and endodontic therapy: a rare case report. J. Dent. 2010, 7, 107–111.
  3. Dhull K.S., Acharya S., Ray P., Yadav S., Prabhakaan S.D.: Bilateral maxillary premolars: a case report. J. Dent. Child. 2012, 79, 84–87.
  4. Fernández-Montenegro P., Valmaseda-Castellón E., Berini-Aytés L., Gay-Escoda C.: Retrospective study of 145 supernumerary teeth. Med. Oral Patol. Oral Cir. Bucal. 2006, 11, 339–344.
  5. S ławecki K., Paradowska A., Kubasiewicz P., Jasyk D., Pałka Ł., Gwiazda-Chojak E.: Hyperdontia – review of literature. e-Dentico 2008, 19, 104–111.
  6. S canlan P.J., Hodges S.J.: Supernumerary premolar teeth in siblings. Br. J. Orthod. 1997, 24, 297–300.
  7. Itro A., Difalco P., Carcuro C., Burruano F., Buscemi M., Gerbino A., Leone A., Tortorici S.: Multiple supernumerary teeth with no other associated diseases or syndromes – case report. Dent. Med. Probl. 2007, 44, 267–270.
  8. Bourne C.O.: A case of three paramolars palatal to an impacted third molar. Int. J. Contemp. Dent. 2011, 2, 76–79.
  9. Jindal R., Sharma S., Gupta K.: Clinical and surgical considerations for impacted mesiodens in young children: An update. Indian J. Oral Sci. 2012, 3, 94–98.
  10. Liu D.G., Zhang W.L., Zhang Z.Y., Wu Y.T., Ma X.C.: Three dimensional evaluations of supernumerary teeth using cone-beam computed tomography for 487 cases. Oral Surg. Oral Med. Oral Pathol. Oral Radiol. Endod. 2007, 103, 403–411.
  11. Pękala A., Chmielewska E.: Own cases diagnosis and treatment of impacted teeth. Dent. Med. Probl. 2013, 50, 88–95.
  12. S trzałkowska A., Różalska A.: Maxillary incisor impaction caused by a supernumerary tooth (mesiodens), an interdisciplinary approach to management. Dent. Med. Probl. 2012, 49, 450–457.
  13. Jordan R.E., Kraus B.S., Neptune C.M.: Dental anomalies associated with cleft lip and/or palate. Cleft Palate J. 1966, 3, 22–55.
  14. Lekkas C., Latief B.S., TerRahe S.P.N., Kuijpers-Jagtman A.M.: The unoperated adult cleft patient: teeth in the cleft area. Eur. J. Plast. Surg. 2001, 24, 118–122.
  15. Tortora C., Maezzini M.C., Garrattini G., Brusati R.: Prevalence of abnormalities in dental structure, position and eruption pattern in a population of unilateral and bilateral cleft lip and palate patients. Cleft Palate Craniofac. J. 2008, 45, 154–162.
  16. Tsai T.P., Huang C.S., Huang C.C., See L.C.: Distribution patterns of primary and permanent dentition in children with unilateral complete cleft lip and palate. Cleft Palate Craniofac. J. 1998, 35, 154–160.
  17. Greinke M.: Mesiodens as the most common supernumerary tooth – literature review. Dent. Med. Probl. 2013, 50, 476–479.
  18. Hegde S.V., Munshi A.K.: Late development of supernumerary teeth in the premolar region: a case report. Quintessence Int. 1996, 27, 479–481.
  19. S olares R., Romero M.I.: Supernumerary premolars: a literature review. Pediatr. Dent. 2004, 26, 450–458.
  20. Yassaei S., Moghadam M.G., Tabatabaei S.M.A.: Case Report Late Developing supernumerary premolars: reports of two cases. Case Reports Dent. 2013, Ar ID 969238, 4 pg, http://dx.doi.org/10.1155/2013/969238.
  21. Nayak G., Shetty S., Singh I., Pitalia D.: Paramolar – a supernumerary molar: a case report and an overview. Dent. Res. J. (Isfahan) 2012, 9, 797–803.
  22. S hetty Y.N.: A rare case of bilateral maxillary premolars between 1st and 2nd molars. J. Orofac. Res. 2012, 2, 52–55.
  23. S zkaradkiewicz A.K., Karpiński T.M.: Maxillary bilateral distomolars – a case report. Int. J. Dent. Clin. 2012, 4, 50–51.
  24. Arslan A., Altundal H., Ozel E.: The frequency of distomolar teeth in a population of urban Turkish adults: a retrospective study. Oral Radiol. 2009, 25, 118–122.
  25. Clementini M., Ottria L., Pandolfi C., Agrestini C., Barlattani A.: Four impacted fourth molars in a young patient: a case report. Oral Implantol. 2012, 5, 100–103.
  26. Arathi R., Ashwini R.: Supernumerary teeth: A case report. J. Indian. Soc. Pedod. Prev. Dent. 2005, 23, 103–105.