Dental and Medical Problems

Dent Med Probl
Index Copernicus (ICV 2020) – 128.41
MEiN – 70 pts
CiteScore (2021) – 2.0
JCI – 0.5
Average rejection rate (2021) – 81.35%
ISSN 1644-387X (print)
ISSN 2300-9020 (online)
Periodicity – quarterly

Download PDF

Dental and Medical Problems

2011, vol. 48, nr 1, January-March, p. 23–29

Publication type: original article

Language: Polish

Ocena erozji zębów pochodzenia endogennego i egzogennego za pomocą wskaźnika BEWE

Evaluation of Dental Erosions of Extrinsic and Intrinsic Origin with Use of BEWE Index

Urszula Kaczmarek1,, Elżbieta Sołtan1,

1 Katedra i Zakład Stomatologii Zachowawczej i Dziecięcej Akademii Medycznej we Wrocławiu

Streszczenie

Wprowadzenie. Opracowano wiele wskaźników erozji zębów różniących się kryteriami i wyborem ocenianych zębów, co powoduje brak porównywalności wyników badań, a zatem istnieje potrzeba wprowadzenia standardowego wskaźnika. Bartlett et al. opracowali wskaźnik BEWE (Basic Erosive Wear Examination) będący prostym systemem oceny zaawansowania zmian, którego wyniki odnosi się do skategoryzowanych poziomów ciężkości zmian i określonego postępowania terapeutycznego.
Cel pracy. Ocena intensywności erozji zębów za pomocą wskaźnika BEWE u osób narażonych na działanie kwasów pochodzenia endogennego i egzogennego.
Materiał i metody. Zbadano 83 dorosłe osoby, w tym 67 eksponowanych na endogenno-egzogenne kwasy (choroba refluksowa przełyku i dieta, grupa E-1) i 16 narażonych tylko na kwasy pochodzenia egzogennego – dietetycznego (osoby ogólnie zdrowe – grupa E-2). Obliczono średnią liczbę zębów dotkniętych zmianami, których zaawansowanie oceniano wg wskaźnika BEWE w odniesieniu do rozmieszczenia w uzębieniu.
Wyniki. Średnia liczba zębów dotkniętych erozją była nieznacznie większa w grupie E-1 (6,22 ± 4,39) niż w grupie E-2 (5,87 ± 3,03). W obu grupach największe zaawansowanie zmian stwierdzono w sekstantach 2 i 5 oraz w zębach szczęki. Nie stwierdzono istotnych różnic w intensywności zmian między grupami w odniesieniu do łuków zębowych i całego uzębienia. Skumulowana wartość BEWE w grupie E-1 wynosiła 14, a w grupie E-2 – 8. Zgodnie z klasyfikacją zaawansowania zmian wartości te kategoryzowały badanych z grupy E-1 do poziomu wysokiego, a badanych z grupy E-2 do poziomu niskiego ryzyka erozji zębów.
Wnioski. Wskaźnik BEWE pozwala na określenie rozmieszczenia i zaawansowania zmian erozyjnych w uzębieniu niezależnie od ich pochodzenia. Ze względu na kryteria jest prosty w użyciu i może mieć zastosowanie w praktyce klinicznej i pracach badawczych.

Abstract

Background. A great number of dental indices with differing criteria and the choice of estimated teeth was worked out what caused the lack of the results comparability. Therefore, there is the need of a standard index implementation. Bartlett et al. described a new index Basic Erosive Wear Examination (BEWE) being the simple system of the evaluation of erosion severity which results are placed to the categorized levels of erosion severity and definite therapeutic management.
Objectives. Evaluation of the dental erosion severity with use of the BEWE index at the subjects exposed to intrinsic and extrinsic origin of acids.
Material and Methods. 83 adult subjects, in which 67 were exposed to intrinsic and extrinsic acids (gastroesophageal reflux disease and diet; group E-1) and 16 exposed only to extrinsic acids – dietetic origin (health subjects, group E-2). The average number of affected teeth by erosions was calculated which severity was estimated according to the BEWE index in aspect of distribution in dentition.
Results. The mean of the erosion affected teeth was slighly higher in group E-1 (6.22 ± 4.39) than in group E-2 (5.87 ± 3.03). In both groups the greater severity of erosion lesions in sextants 2 and 5 and in the maxillary teeth was found. No statistically significant differences between the groups in relation to dental arch and whole dentition was observed. The value of the cumulative BEWE score in group E-1 was 14 and in group E-2 – 8. According to the classification of erosion severity these values categorized the examined subjects from group E-1 to the level of high and the subjects from group E-2 to low level of erosion risk.
Conclusion. The BEWE index allows to evaluate the distribution and the risk of erosive lesions in the dentition independently from their origin. It is simple in the use because of its criteria and can be used in the clinical practice as well as in research.

Słowa kluczowe

erozja zębów, zaawansowanie, ryzyko, wskaźnik BEWE

Key words

dental erosion, severity, risk, BEWE index

References (18)

  1. Eccles J.D.: Dental erosion of nonindustrial origin. A clinical survey and classification. J. Prosthet. Dent. 1979, 42, 649–653.
  2. Smith B.G., Knight J.K.: An index for measuring the wear of teeth. Br. Dent. J. 1984, 156, 435–438.
  3. Milosevic A., Bardsley P.F., Taylor S.: Epidemiological studies to tooth wear and dental erosion in 14-year old children in North West England. Part 2: The association of diet and habits. Br. Dent. J. 2004, 197, 479–483.
  4. O’Sullivan E.A.: A new index for the measurement of erosion in children. Eur. J. Paediatr. Dent. 2000, 2, 69–74.
  5. Lussi A.: Dental erosion: clinical diagnosis and case history taking. Eur. J. Oral Sci. 1996, 104, 191–198.
  6. Ganss C., Klimek J., Giese K.: Dental erosion in children and adolescents – a cross-sectional and longitudinal investigation using study models. Commun. Dent. Oral Epidemiol. 2001, 29, 264–271.
  7. Aine L., Baer M., Maki M.: Dental erosions caused by gastro-esophageal reflux disease in children. J. Dent. Child. 1993, 60, 765–769.
  8. Larsen I.B., Westergaard J., Stoltze K., Larsen A.I., Gyntelberg F., Holmstrup P.: A clinical index for evaluating and monitoring dental erosion. Commun. Dent. Oral Epidemiol. 2000, 28, 211–217.
  9. Truin G.J., van Rijkom H.M., Mulder J., van’t Hof M.A.: Caries trends 1996–2002 among 6- and 12-year-old children and erosive wear prevalence among 12-year-old children in The Hague. Caries Res. 2005, 39, 2–8.
  10. Johansson A.K., Lingstrom P., Birkhed D.: Comparison of factors potentially related to the occurrence of dental erosion in highand low-erosion groups. Eur. J. Oral Sci. 2002, 110, 204– 211.
  11. Künzel W., Cruz M.S., Fischer T.: Dental erosion in Cuban children associated with excessive consumption of oranges. Eur. J. Oral Sci. 2000, 108, 104–109.
  12. Bartlett D., Ganss C., Lussi A.: Basic Erosive Wear Examination (BEWE): a new scoring system for scientific and clinical needs. Clin. Oral Invest. 2008, 12, Suppl. 1, S59–63.
  13. WHO The World Health Report 2003. Oral Health Programme. WHO, Geneva 2003. NMH/NPH/ORH/03.2.
  14. Berg-Beckhoff G., Kutschmann M., Bardehle D.: Methodological considerations concerning the development of oral dental erosion indexes: literature survey, validity and reliability. Clin. Oral Invest. 2008, 12, Suppl. 1, S51–S58.
  15. Ganss C., Lussi A.: Current erosion indices – flawed or valid? Clin. Oral Invest. 2008, 12, Suppl., 1, S1–S3.
  16. Margaritis V., Mami-Homata E., Koletsi-Koumari H., Polychronopoulou A.: Evaluation of three different scoring systems for dental erosion: A comparative study in adolescents. J. Dent. 2011, 39, 88–93.
  17. Campus G., Congli G., Cagetti M.G., Sale S., Conti G., Corridore D., Petruzi M., Ottolenghi L., Lingdtrom P.: Association between dental erosion and background variables in Italian adolescents. Materiały konferencji IADR General Session, San Diego, California 2011, March 16–19, Abstr. No 725.
  18. Kaczmarek U., Sołtan E.: Występowanie erozji zębów pochodzenia egzogennego i endogennego. Czas. Stomatol. 2008, 61, 669–678.