Dental and Medical Problems

Dent Med Probl
Index Copernicus (ICV 2020) – 128.41
MEiN – 70 pts
CiteScore (2021) – 2.0
JCI – 0.5
Average rejection rate (2021) – 81.35%
ISSN 1644-387X (print)
ISSN 2300-9020 (online)
Periodicity – quarterly

Download PDF

Dental and Medical Problems

2010, vol. 47, nr 4, October-December, p. 435–440

Publication type: original article

Language: Polish

Porównanie wytrzymałości na ścinanie wiązania szkliwa i zębiny z kompomerami

Dentine and Enamel Shearing Bond Strength with Compomers

Elżbieta Jodkowska1,, Joanna Karaś2,

1 Zakład Stomatologii Zachowawczej Instytutu Stomatologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

2 Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych w Warszawie

Streszczenie

Wprowadzenie. Kompomery to grupa materiałów złożonych zawierających dwufunkcyjne monomery i aktywne cząsteczki wypełniacza ze szkła. Adhezję kompomerów do tkanek twardych zęba zapewniają pośrednie systemy wiązania zębinowego.
Cel pracy. Porównanie wytrzymałości na ścinanie między szkliwem, zębiną a kompomerami użytymi z i bez pośrednich systemów wiązania.
Materiał i metody. Badania wykonano na zębach przedtrzonowych usuniętych ze wskazań ortodontycznych bez klinicznych oznak próchnicy, przechowywanych w wodzie destylowanej w temperaturze 37°C. Z zębów preparowano próbki szkliwa i zębiny (zgodnie z I SO/TC 106 według Miyazaki). Uformowane próbki przechowywano w dezjonizowanej wodzie przez 24 h w 37°C. Wykonywano test wytrzymałości na ścinanie za pomocą maszyny testującej INSTRON z szybkością przemieszczania głowicy 0,5 mm/min. Notowano maksymalne obciążenie, przy którym materiał odpadał od próbki zęba. Wykonano po 6 próbek dla każdego z ocenianych materiałów. Siłę adhezji materiału do powierzchni zęba wyrażano w MPa.
Wyniki. Wytrzymałość na ścinanie wiązania kompomerów ze szkliwem dla Compoglassu® z systemem wiązania wynosiła średnio 12,61 MPa, z Dyractem® 11,55 MPa, z I onositem Fil® 15,12 MPa, a z Ionositem Base Liner® 17,16 MPa. Wytrzymałość na ścinanie wiązania z zębiną z użyciem pośrednich systemów wiążących dla Compoglassu wynosiła 7,17 MPa, Dyractu 6,64 MPa, Ionositu Fil 9,43 MPa i I onositu Base Liner 13,0 MPa.
Wnioski. Wytrzymałość sił wiązania na ścinanie kompomerów ze szkliwem była statystycznie istotnie większa w porównaniu z siłami wiązania do zębiny. Po użyciu pośredniego czynnika wiążącego (Super Prep®) z I onositem Fil zwiększyła się siła wiązania ze szkliwem (średnio 6-krotnie) z zębiną (średnio 5-krotnie).

Abstract

Background. Compomers are a group of hybrid materials, containing twofunction monomers and active molecules of glass filler. They adhere to the hard tissue of a tooth due to indirect systems of dentine bonding.
Objectives. The aim of the study was to compare the shearing bond strength between the enamel, the dentine and the compomers with and without bonding systems.
Material and Methods. The study was conducted on premolar teeth, which had been extracted for orthodontic reasons, without any clinical signs of caries and without fillings, kept in distilled water, in the temperature of 37 degrees of Celsius. Enamel and dental samples (according to Miyazaki ISO/TC 106) had been prepared of the teeth, which were then kept for 24 hours in deionized water in the temperature of 37 degrees of Celsius. Then, the test of cutting resistance was performed with the use of the INSTRON testing machine, with the speed of 0.5 mm/min. Maximum working load in which the material was falling off the teeth sample was recorded. For each of the materials tested, 6 samples were prepared. The strength of the adhesion of the material to the teeth surface was measured in MPa.
Results. Enamel shearing bond strength with compomer for Compoglass® with bonding system was 12.61 MPa, for Dyract® 11.55 MPa, for Ionosit Fil® 15.12 MPa, for Ionosit Base Liner® 17.16 MPa. Dentine shearing bond strength with compomer for Compoglass with bonding system was 7.17 MPa, for Dyract 6.64 MPa, for Ionosit Fil 9.43 MPa, and for Ionosit Base Liner 13.0 MPa.
Conclusion. Enamel shearing bond strength with compomers was statistically higher comparing to dentine shearing bond strength. Application of bonding agent (Super Prep®) with Ionosit Fil increases bonding strength with enamel (approx. six fold) and with dentine (approx. five fold).

Słowa kluczowe

kompomery, wytrzymałość wiązań na ścinanie, badania laboratoryjne

Key words

compomers, shear bond test, laboratory study

References (12)

  1. Grützner A.E., Pflug K.P.: Kompomere in der füllungstherapie, Spitta Verlag 1999.
  2. Dyract AP Technical Manual Dentsplay De Trey. Konstanz 1997.
  3. Jodkowska E., Wagner L.: Wybrane materiały stosowane w stomatologii zachowawczej. Med. Tour Press Int., Warszawa 2008, 84–92.
  4. Blunck V., Roulet J.F.: Marginal adaptation of compomer class v restorations in vitro. J. Adhes. Dent. 1999, 143–151.
  5. ISO/TC 106/Subcommittee 1CDTR 11405 Dental Materials: Guidance on testing of adhesion to tooth structure, ISO, Geneva, Switzerland 1991.
  6. Miyazaki M., Platt J.A., Onose E., Moore B.K.: Influence of dentin primer application metod on dentin bond strength. Oper. Dent. 1996, 21, 167–172.
  7. Pashley D.H., Carvalho R.M., Sano H. et al.: The microtensile bond test. A review. J. Adhes. Dent. 1999, 299–309.
  8. Sadsangiam S., van Noort R.: Do dentin bond strength tests serve a useful purpose? J. Adhes. Dent. 1991, 1, 57–67.
  9. Folwer G.D. et al.: Influence of selected variables on adhesion testing. Dent. Mater. 1992, 8, 265–269.
  10. Suzuki T., Finger W.J.: Dentin adhesives site of dentin vs bonding of composite resins. Dent. Mater. 1998, 379–383.
  11. Tao L., Pashley D.H.: Shear bond strength to dentin: Effects of surface treatments, depth and position. Dent. Mater. 1988, 4, 371–378.
  12. Cortes O., Garcia C., Pérez L., Bravo L.: A comparison of the bond strenght to enamel and dentin of two compomers. An in vitro study. J. Dent. Child. 1998, 65, 29–31.