Dental and Medical Problems

Dent Med Probl
Index Copernicus (ICV 2020) – 128.41
MEiN – 70 pts
CiteScore (2021) – 2.0
JCI – 0.5
Average rejection rate (2021) – 81.35%
ISSN 1644-387X (print)
ISSN 2300-9020 (online)
Periodicity – quarterly

Download PDF

Dental and Medical Problems

2010, vol. 47, nr 2, April-June, p. 237–244

Publication type: clinical case

Language: English

Skeletal Class III Dentofacial Deformity with an Open Bite Treated by Orthodontics and Orthognathic Surgery – a Case Report

Leczenie ortodontyczno-chirurgiczne wady szkieletowej III klasy z towarzyszącym zgryzem otwartym – opis przypadku

Wojciech Pawlak1,, Krzysztof Klasicki2,, Barbara Warych1,, Henryk Kaczkowski1,

1 Department of Maxillofacial Surgery, Wroclaw Medical University, Poland

2 Private Practice

Abstract

The class III skeletal deformity with open bite may be due to a horizontal excess of the mandible, an anteroposterior deficiency of the maxilla, or both. In most cases, there is a posterior vertical maxillary excess that creates the anterior open bite. Treatment of open bite deformities is known to be difficult and results are not always predictable. Growth modification and orthodontic camouflage not only can compromise the aesthetics but also can jeopardize the stability of the results. In such cases the combined surgical – orthodontic correction is considered the best treatment modality. Simultaneous mobilization of the maxilla and mandible is often needed to correct severe class III dentofacial deformities with accompanying open bite. In the treatment of these malformations it has been shown that the composed approach is very important to achieve high-quality functional and aesthetical results. The authors present a case of 18-year-old female patient with a class III dentofacial deformity with an open bite interdisciplinary treated using orthodontics and orthognathic surgery. They demonstrate the stages of planning and discuss surgical techniques and results obtained.

Streszczenie

Wady szkieletowe klasy III z towarzyszącym zgryzem otwartym mogą być spowodowane nadmiernym doprzednim wzrostem żuchwy, niedorozwojem szczęki lub być kombinacją obu tych zaburzeń. W większości przypadków przyczyną zgryzu otwartego przedniego jest nadmierny pionowy wzrost tylnego odcinka szczęki. Leczenie zgryzu otwartego jest trudne, a wyniki nie zawsze przewidywalne. Modyfikacja niekorzystnego wzorca wzrostu lub kamuflaż ortodontyczny może mieć niekorzystny wpływ na estetykę i być przyczyną nawrotu. W tych przypadkach metodą z wyboru jest zespołowe leczenie ortodontyczno-chirurgiczne. Zabiegi chirurgiczne korygujące złożone wady szkieletowe klasy III z towarzyszącym zgryzem otwartym wymagają często jednoczasowego uruchomienia szczęki i żuchwy. W leczeniu tych zniekształceń wykazano, że tylko ścisła współpraca chirurga szczękowego i ortodonty może zapewnić trwałą poprawę funkcji i estetyki. Autorzy przedstawiają przypadek 18-letniej pacjentki leczonej zespołowo z powodu złożonej wady szkieletowej klasy III z towarzyszącym zgryzem otwartym. U pacjentki zastosowano skojarzone leczenie ortodontyczno-chirurgiczne. Przedstawiono etapy planowania zabiegu oraz omówiono techniki operacyjne i wyniki leczenia.

Key words

skeletal Class III malocclusion, open bite, orthognathic surgery, interdisciplinary treatment

Słowa kluczowe

wada szkieletowa klasy III, zgryz otwarty, chirurgia ortognatyczna, leczenie zespołowe

References (16)

  1. Downarowicz P., Kawala B., Matthews-Brzozowski A.: Mandibular prognathism – diagnosis, etiology and treatment. Literature review. Magazyn Stomatol. 2007, 17, 4, 46–48 (in Polish).
  2. Proffit W., Philips C., Turvey T.: Stability after surgical-orthodontic correction of skeletal Class III malocclusion. Combined maxillary and mandibular procedures. Int. J. A dult. Orthod. Orthognath. Surg. 1991, 4, 211–225.
  3. Bailey L., Proffit W., Blakey G., Sarver D.: Surgical modification of long-face problems. Semin. Orthod. 2002, 8, 173–183.
  4. I annetti G., Fadda M., Marianetti T., Terenzi V., Cassoni A.: Long-term skeletal stability after surgical correction in class III open-bite patients: a retrospective study on 40 patients treated with monoor bimaxillary surgery (Clinical Notes). J. Craniofac. Surg. 2007, 18, 350–354.
  5. Konopska L., Bielawska H., Górniak D., Rucińska-Grygiel B.: Articulation disorders concomitant with open bite. Czas. Stomatol. 2003, 54, 115–124 (in Polish).
  6. Mossey P., Orth M.: The heritability of malocclusion: part 2. The influence of genetics in malocclusion. Br. J. Orthod. 1999, 26, 3, 195–203.
  7. Phillips C., Proffit W.: Psychosocial Aspects of Dentofacial Deformity and Its Treatment. In: Proffit W., White R. Jr, Sarver D. (eds.): Contemporary Treatment of Dentofacial Deformity. St. Louis: Mosby, 2003, p. 69–89.
  8. Kozakiewicz M., Gaszyńska E., Arkuszewski P.: Preand posttreatment psychological analysis of patients with mandibular prognathism on the basis of their self-esteem assessment. Poradnik Stomatol. 2006 54, 16–22 (in Polish).
  9. Wolff G., Wienker T., Sander H.: On the genetics of mandibular prognathism: analysis of large European noble families. J. Med. Gen. 1993, 30, 112–116.
  10. Hubert E., Midro A.: Genetic studies in selected syndromes with mandibular prognathism. Czas. Stomat. 1997, 823–827 (in Polish).
  11. Bui C., King T., Proffit W., Frazier-Bowers S.: Phenotypic characterization of class III patients. A necessary background for genetic analysis. Angle Orthod. 2006, 76, 564–569.
  12. Proffit W., Bailey T., Phillips C., Turvey T.: Long-term stability of surgical open−bite correction by Le Fort I osteotomy. Angle Orthod. 1999, 70, 112–117.
  13. Warych B., Seeger D.: Orthodontic qualifications for dentofacial corrective surgery. Wroc. Stomat. 1998/1999, 99–103 (in Polish).
  14. Bell W.: Le Fort I osteotomy for correction of maxillary deformities. J. Oral Surg. 1975, 33, 412–415.
  15. E pker B.: Modifications in the sagittal osteotomy of the mandible. J. Oral Surg. 1977, 35, 157–159.
  16. S egner D., Hasund A.: Individual cephalometry. Med Tour Press International, Warszawa 1996.