Dental and Medical Problems

Dent Med Probl
Index Copernicus (ICV 2020) – 128.41
MEiN – 70 pts
CiteScore (2021) – 2.0
JCI – 0.5
Average rejection rate (2021) – 81.35%
ISSN 1644-387X (print)
ISSN 2300-9020 (online)
Periodicity – quarterly

Download PDF

Dental and Medical Problems

2009, vol. 46, nr 1, January-March, p. 25–31

Publication type: original article

Language: English

Models of Predicting the Co−Operation of Little Children Participating in the Programme Aimed at Their Adaptation to Dental Treatment

Modele prognozujące kooperację małego dziecka uczestniczącego w programie adaptacji do leczenia stomatologicznego

Beatawilk−Siecza Beatawilk−Sieczak1,, Elżbieta Dryll2,

1 Department of Conservative Dentistry and Pedodontics, Wroclaw Medical University, Wroclaw, Poland

2 Warsaw University, Faculty of Psychology, Warsaw, Poland

Abstract

Abstract
Background. The method of adaptation of up to three year old children to dental treatment is aimed at creating
the conditions which are favourable to shaping their positive attitude to the medical procedures to which they are
subjected. The programme participants were mothers and their children. While working with the mother−child dyad
the dentist ties to locate them in such a manner that he is able to control the transfer of emotions in order to rein−
force the flow of concern and reduce the flow of anxiety.
Objectives. The purpose of the research was to evaluate this method and, in particular, distinguish the factors
which make it possible to forecast desirable behaviour.
Material and Methods. The study involved 33 mother−child dyads. The successive dental visits were videoed and
analysed by psychologists with regard to the changes in each pair’s behaviour. The components of the mothers’
attitude such as their level of dental fear, apprehension of their children as well as their confidence in the dentist
were measured and a number of demographic and medical variables were controlled. The application of regression
analysis allowed to isolate the determiners of the patient’s co−operative behaviour during his/her first, second and
last dental appointment.
Results. The analysis revealed those moments of the successive visits which had the most important effect on
the quality of the children patients’ co−operation throughout all the visits. As a result, in the light of the obtained
findings, the method proved to be efficient and the change in the mothers’ attitude guaranteed its durability.
Conclusions. The programme of adaptation to dental treatment efficiently prepares children for developing their
favourable attitude to it. The durability of the effects it provides is secured by the change in their mothers’ attitude
(Dent. Med. Probl. 2009, 46, 1, 25–31).

Streszczenie

Streszczenie
Wprowadzenie. Metoda adaptacji dzieci (do lat trzech) do leczenia dentystycznego ma na celu stworzenie
warunków kształtowania pozytywnej postawy. W programie uczestniczą matka i dziecko. Pracując z diadą
matka–dziecko, lekarz tak sytuuje osoby, aby mieć kontrolę nad przepływem emocji – empatię troski wzmacniać,
a blokować przepływ lęku. Dziecko siedzi w fotelu dentystycznym na kolanach matki (tyłem), co zapewnia kon−
takt dotykowy, uniemożliwia natomiast kontakt wzrokowy. Dzięki temu lekarz, zwrócony twarzą do nich, kon−
troluje kanał spojrzenia i może, odzwierciedlając emocje pozytywne (bezpieczeństwo, aprobata, zachęta),
ignorować lub zmieniać emocje negatywne (lęk, zniecierpliwienie).
Cel pracy. Ewaluacja tej metody, a szczególnie wyodrębnienie czynników, które prognozują pożądane zachowania.
Materiał i metody. Badaniem objęto 33 diady matka–dziecko. Kolejne wizyty były nagrywane i analizowane
przez psychologów ze względu na zmiany zachowania obojga uczestników. Mierzono również składniki postawy
matki, jakimi były: poziom lęku dentystycznego, obawa o dziecko i zaufanie do lekarza, a także kontrolowano
wiele zmiennych demograficznych i medycznych. Za pomocą metody regresji krokowej wyodrębniono determi−
nanty współpracujących zachowań pacjenta podczas pierwszej wizyty, drugiej wizyty i wizyty końcowej.
Wyniki. Analiza wskazała te elementy kolejnych wizyt, które w największym stopniu wyznaczały jakość
współpracy podczas całej wizyty. Pokazała też, że zachowanie w czasie następnych wizyt jest uwarunkowane tym,
co zdarzyło się podczas poprzednich. Najbardziej doniosłym wynikiem jest jednak wykrycie zależności między
poziomem własnego lęku dentystycznego matki a gotowością do współpracy jej dziecka. Lęk ten zmniejszył się
w rezultacie jej uczestnictwa w programie. Wyniki wskazują zatem na dużą skuteczność metody, a zmiana postawy
matki gwarantuje jej trwałość.
Wnioski. Program adaptacji do leczenia stomatologicznego skutecznie przygotowuje dziecko do tego, aby
w przyszłości miało pozytywną postawę do leczenia. Zabezpieczeniem trwałości skutków adaptacji jest zmiana
postawy matki (Dent. Med. Probl. 2009, 46, 1, 25–31).

Key words

method of adaptation of young children to dental treatment, dental fear, co−operative behaviour, mother− −children dyad.

Słowa kluczowe

metoda adaptacji małych dzieci do leczenie dentystycznego, lęk dentystyczny, zachowanie współpracujące, diada matka–dziecko.

References (12)

  1. CIESZKO−BUK M., STRUżAK−WYSOKIŃSKA M.: Lęk przed zabiegami stomatologicznymi – problem stale aktualny. Czas. Stomatol. 1995, 48, 168–173.
  2. OLSZEWSKA I., ŻAROW M., GAFROŃ B., PACZYŃSKA P.: Analiza stopnia lęku pacjentów przed leczeniem stomatologicznym. Magazyn Stomatol. 2000,10, 58–62.
  3. WILK−SIECZAK B., ZAKRZEWSKI M., CHMIELECKA−ŁUCZAK D.: Lęk matek przed leczeniem stomatologicznym i przyczyna pierwszej wizyty dziecka a czynniki prognozowania negatywnej postawy dziecka w wieku przedszkolnym podczas leczenia stomatologicznego. Dent. Med. Probl. 2005, 42, 77–82.
  4. WILK−SIECZAK B., KACZMAREK U.: Children’s up to three years old behaviour in dental office in dependence on adaptation method. Pol. J. Environ. Stud. 2007, 16, (2C), 505–509.
  5. WILK−SIECZAK B., GMYREK−MARCINIAK A.: Zachowania dzieci podczas wizyty adaptacyjnej a stosunek rodziny do leczenia stomatologicznego. Dent. Med. Probl. 2005, 42, 573–580.
  6. WILK−SIECZAK B., KACZMAREK U.: Mothers’ attitude and how it influences their children’s behaviour during their first dental visits. Dent. Med. Probl. 2007, 44, 74–79.
  7. CORAH L.N., GALE E.N., ILLIG S.J.: Assesment of dental anxiety scale. J. Am. Dent. Assoc. 1978, 97, 816–819.
  8. CORAH L. N.: Development of Dental Anxiety Scale. J. Dent. Res. 1969, 48, 596–600.
  9. SMITH T., GETZ T., MILGROM P., WEINSTEIN P.: Evaluation of treatment at a dental fears research clinic. Spec. Care Dentist. 1987, 3, 130–134.
  10. FERGUSON G.A., TAKANE Y.: Wybrane techniki wielozmienne. W: Analiza statystyczna w psychologii i pedagogice. Red.: Brzeziński J., Warszawa 1997.
  11. SKRZYPEK K.: Cybernetyczne podejście do terapii rodzin. Nowiny Psycholog. 1987, 1, 74–80.
  12. DRYLL E.: Realizowanie się oczekiwań w toku interakcji matka–dziecko. Psych. Rozw. 2002, 2, 101–112.